این روزا حوصله خیلی چیزها را ندارم خسته ام وحشتناک. وبلاگی درست کردم برای لحظه های دلم. در واقع این جا امپراطوری کلئوپاتراست و از هر قلمروی دیگری گستره تر. در اینجا دلنوشته های من (صفت شعر به آنها نمی دهم چون فکر نمی کنم آنقدر توانایی سرودن شعر را داشته باشم) یا بقول دوستی عزیز پستهای روزانه قرار دارد و در این ساعتهای سنگین زندگی گریزی است برای رها شدن حتی اندکی. از تمامی دوستانی که بنحوی سر می زنند حال شاید این دوستان قدیمی باشند یا جدید احترام مهمان بر میزبان لازم و واجب است ولی خواهشی دارم که حتی المقدور برای من پست خصوصی نفرستند. پستهای خصوصی خنده آور و گاهی کسالت بار از حرفهای بچگانه که جای تعجب دارد از کسانی که مثلا باسواد و امروزی هستند چه آنکه با مشاهده این پستها آنها را کپی کرده و روی کامنتدانی خود برای مشاهده عموم قرار خواهم داد خوب به هر جهت اینجا قلمرو حکومت کلئوپاتراست با قوانین خاص خودش

کلئوپاترا

در آسمان آبی عشق

پرواز کن تا نهایت زلال رویا

باور کن

گرمای آن را

بسوز از هرم نفسش

و با او

سفر کن

تا تکامل انسان

کلئوپاترا

 کلئوپاترا

من از ساعتهای بیهوده

از مترسکها بی قلب

از جاودگران قصه

می ترسم

چشمانم از سیاهی واهمه دارد

می رمد دلم از عشقهای سنگی

خسته ام

از متفاوت بودن با دیگران

دور بودن از آدمهای معمولی

دمی دیدگان خسته ام را می بندم

می خواهم با خود تمرین سکوت کنم

فکر از هزاران رهگذر آسایش ندارد

گویی آزاد راهی است برای چراها

می آیند و می روند

بی آنکه جوابی بدست آورم

زهرابی بر جانم می ریزند

و میگذرند

متحیرم از این تحمل، صبر

خسته ام از این مترسکهای بی قلب

کلئوپاترا