خواهم که بگریزم

از این صداهای ناهنجار

از این

نامردمی ها

از این

کابوسهای تلخ و دلهره آور

خواهم که بگریزم

از

نبودن انسانیت

از

حیوان دو پا بودن

خواهم که به پناهگاه امن آغوش تو سر نهم

پر از خوبی و صداقت

پر از بوی خوش گندمزار

خواهم که بگریزم

شبی

از این تنهایی دلگیرم