در تورات آمده است:

اي موسي كسي كه مرا دوست دارد، فراموشم نكند و كسي كه اميد نيكي من دارد، در خواستن اصرار كند.

مومن را زيادتي مصيبت و پي در پي آمدن ناگواريها از تسليم بخداوند و خشنودي او باز ندارد، وي چونان كبوتري است كه از لانه اش بردارند و باز به لانه ي خويش باز گردد.

از فاضل افضل الدين كاشي:

گفتم همه ملك حسن سرمايه توست                    خورشيد فلك چو ذره در سايه ي توست

گفتا غلطي ز ما نشان نتـــــوان يافت                      از ما تو هر آنچه ديــــده اي ، پايه توست

منصف گويد:

اي چـــــرخ كه با مردم نادان يـــــاري                   پيوسته بر اهل فضل غم مي باري

هر لحظه ز تو بر دل من بار غم است                    گويا كه از اهل دانشـــم پنـــــداري

از تورات :

كسي كه به قضاي من خشنود و بر بلايم بردبار و بر بخششهايم شاكر نيست، بگذار خدائي جز من جويد.

آن كس كه بر دنيا محزون شود، گويي بر من خشم گرفته است.

كسي كه براي توانگري به جهت توانائيش تواضع كند دو ثلث دين خويش را از دست داده است.

اي فرزند آدم هيچ روزي نو نشود مگر آن كه من روزي تو بفرستم و هيچ شبي نو نگردد مگر آن كه تو كار زشتي بر فرشتگان عرضه كني، نيكي من دائم بر تو فرود مي آيد و بدي تو دائم به پيشگاه من بر شود.

اي فرزند آدم بدان اندازه كه نيازمند من هستيد فرمانم بريد و بدان اندازه كه توانايي آتش داريد نافرمانيم كنيد. براي دنيا به اندازه اي كه در آن خواهيد ماند بكوشيد و براي آخرت نيز بدان اندازه كه در آن خواهيد ماند توشه بر گيريد....

بهر من باش بهرت خواهم بود. با كوچك شمردن دنيا بمن نزديك شويد از آتش دور شوي....

سقراط گفت:

تمامي محبت خويش را به دوست منمايان، زيرا اگر تغييري در آن بيند با تو دشمن شود.

عارفي گفت:

خداوند تعالي گنجينه هاي همت خويش را در دسترس آرزومندانش نهاده است اما كليد آن گنجينه ها صدق نيت خواستار آن است...